کسی که مثل هیچ کس نیست

I have dreamed that someone is coming.

من خواب دیده ام که کسی می آید

I have dreamed of a red star.

من خواب یک ستاره ی قرمز دیده ام

And my eyelid keeps twitching,

و پلک چشمم هی می پرد

and my shoes keep pairing themselves.

و کفشهایم هی جفت میشوند

And may my eyes go blind

و کور شون

if I am lying.

اگر دروغ بگویم

I dreamed of that red star

من خواب آن ستاره ی قرمز را

when I was not asleep.

وقتی که خواب نبودم دیده ام

Someone is coming.

کسی می آید

Someone is coming.

کسی می آید

Someone different,

کسی دیگر

someone better,

کسی بهتر

someone who is like no one, not like Father,

کسی که مثل هیچ کس نیست مثل پدرنیست

not like Ensi,

مثل انسی نیست

not like Yahya,

مثل یحیی نیست

not like Mother,

مثل مادر نیست

and like the one who ought to be.

و مثل آن کسی ست که باید باشد

And they are taller even than the trees at the architect's house,

و قدش از درختهای خانه ی معمار هم بلندتر است

and their face is brighter even than the face of the Imam of the Age.

و صورتش از صورت امام زمان هم روشن تر

And even of Seyyed Javad's brother, who has gone

و از برادر سید جواد هم که رفته است

and put on a policeman's clothes, they are not afraid.

و رخت پاسبانی پوشیده است نمی ترسد

And even of Seyyed Javad himself, who owns all the rooms of our house, they are not afraid.

و از خود خود سید جواد هم که تمام اتاقهای منزل ما مال اوست نمیترسد

And their name, as Mother,

و اسمش آن چنانکه مادر

at the beginning of prayer and at the end of prayer, calls them,

در اول نماز و در آخر نماز صدایش میکند

is either Judge of Judges,

یا قاضی القضات است

or Need of Needs.

یا حاجت الحاجات است

And they can

و میتواند

read all the difficult words in the third-grade book,

تمام حرفهای سخت کتاب کلاس سوم را

with their eyes closed.

با چشمهای بسته بخواند

And they can even subtract a thousand from twenty million without coming up short.

و میتواند حتی هزار را بی آنکه کم بیاورد از روی بیست میلیون بردارد

And from Seyyed Javad's shop they can take as many goods as they need on credit.

ومی تواند از مغازه ی سید جواد هر چه قدر جنس که لازم دارد نسیه بگیرد

And they can make the Allah lamp,

و میتواند کاری کند که لامپ االله

which was green, green like early dawn,

که سبز بود مثل صبح سحر سبز بود

shine once more upon the sky of the Meftahiyan mosque.

دوباره روی آسمان مسجد مفتاحیان روشن شود

Ah…

آخ ...

how good brightness is,

چه قدر روشنی خوبست

how good brightness is.

چه قدر روشنی خوبست

And how much I want

و من چه قدر دلم می خواهد

Yahya

که یحیی

to have a four-wheeled cart,

یک چارچرخه داشته باشد

and a pressure lantern.

و یک چراغ زنبوری

And how much I want

و من چه قدر دلم میخواهد

to sit upon Yahya's cart among the watermelons and melons,

که روی چارچرخه ی یحیی میان هندوانه ها و خربزه ها بنشینم

and circle around Mohammadiyeh Square.

و دور میدان محمدیه بچرخم

Ah…

آخ ...

how good it is to circle around the square,

چه قدر دور میدان چرخیدن خوبست

how good it is to sleep upon the rooftop,

چه قدر روی پشت بام خوابیدن خوبست

how good it is to go to the National Garden,

چه قدر باغ ملی رفتن خوبست

how good Pepsi tastes,

چه قدر مزه ی پپسی خوبست

how good Fardin's cinema is.

چه قدر سینمای فردین خوبست

And how much I like all the good things.

و من چه قدر از همه ی چیزهای خوب خوشم می آید

And how much I want

و من چه قدر دلم میخواهد

to pull the hair of Seyyed Javad's daughter.

که گیس دختر سید جواد را بکشم

Why am I so small

چرا من این همه کوچک هستم

that I get lost in the streets?

که در خیابانها گم میشوم

Why does Father, who is not so small,

چرا پدر که این همه کوچک نیست

and does not get lost in the streets,

و در خیابانها هم گم نمی شود

do nothing to bring forward the arrival of the one who came into my dream?

کاری نمی کند که آن کسی که بخواب من آمده ست روز آمدنش را جلو بیاندازد

And the people of the slaughterhouse neighbourhood, whose garden soil is bloody,

و مردم محله کشتارگاه که خاک باغچه هاشان هم خونیست

and whose pool water is bloody,

و آب حوض هاشان هم خونیست

and whose shoe soles are bloody,

و تخت کفش هاشان هم خونیست

why do they do nothing,

چرا کاری نمی کنند

why do they do nothing?

چرا کاری نمی کنند

How lazy the winter sun is.

چه قدر آفتاب زمستان تنبل است

I have swept the stairs to the rooftop,

من پله های پشت بام را جارو کرده ام

and washed the windowpanes too.

و شیشه های پنجره را هم شسته ام

Why must Father only

چرا پدر فقط باید

dream in sleep?

در خواب خواب ببیند

I have swept the stairs to the rooftop,

من پله های پشت بام را جارو کرده ام

and washed the windowpanes too.

و شیشه های پنجره را هم شسته ام

Someone is coming.

کسی می آید

Someone is coming.

کسی می آید

Someone whose heart is with us, whose breath is with us, whose voice is with us.

کسی که در دلش با ماست در نفسش با ماست در صدایش با ماست

Someone whose coming cannot be

کسی که آمدنش را نمی شود

seized,

گرفت

handcuffed, and thrown into prison.

و دستبند زد و به زندان انداخت

Someone who has given birth beneath Yahya's old trees,

کسی که زیر درختهای کهنه ی یحیی بچه کرده است

and grows larger day by day.

و روز به روز بزرگ میشود

Someone from the rain, from the sound of pouring rain,

کسی از باران از صدای شر شر باران

from among the whispers of petunia flowers.

از میان پچ و پچ گلهای اطلسی

Someone comes from the sky of Tupkhaneh on the night of fireworks,

کسی از آسمان توپخانه در شب آتش بازی می آید

and spreads the tablecloth,

و سفره را می اندازد

and shares out the bread,

و نان را قسمت میکند

and shares out the Pepsi,

و پپسی را قسمت میکند

and shares out the National Garden,

و باغ ملی را قسمت میکند

and shares out the black cough syrup,

و شربت سیاه سرفه را قسمت میکند

and shares out the day of registration,

و روز اسم نویسی را قسمت میکند

and shares out the hospital ticket,

و نمره مریضخانه را قسمت میکند

and shares out the rubber boots,

و چکمه های لاستیکی را قسمت میکند

and shares out Fardin's cinema,

و سینمای فردین را قسمت میکند

and shares out the trees of Seyyed Javad's daughter,

درخت های دختر سید جواد را قسمت میکند

and shares out everything that has swollen,

و هر چه را که باد کرده باشد قسمت میکند

and gives us our share too.

و سهم ما را هم می دهد

I have dreamed…

من خواب دیده ام...