شکوی

A ripple fell on water. An apple fell to earth.

برآبی چین افتاد. سیبی به زمین افتاد.

A step remained. The cicada sang.

گامی ماند. زنجره خواند.

A clamor: they laughed. There was a feast; they cleared it away.

همهمه‌ای: خندیدند. بزمی بود، برچیدند.

A dream rose from an eye. This traveler went alone, went without us.

خوابی از چشمی بالا رفت. این رهرو تنها رفت. بی ما رفت.

The thread snapped: I am the twist, I am the turn. The jug broke: I am water.

رشته گسست: من پیچم. من تابم. کوزه شکست: من آبم.

This stone, where is its bond with me? That bee, where is its flight to me?

این سنگ. پیوندش با من کو؟ آن زنبور. پروازش تا من کو؟

An image appears: where is the mirror? This smile, where are the lips? A wave came: where is the sea?

نقشی پیدا؛ آیینه کجا؟ این لبخند. لب‌ها کو؟ موج آمد. دریا کو؟

I smell: a scent came. From every side, a cry came, a ‘Hu’ came. I went; ‘He’ came.

می‌بویم، بو آمد. از هر سو، های آمد، هو آمد. من رفتم، «او» آمد.

‘He’ came.¹

«او» آمد.¹