بعد از تو

O age of seven,

ای هفت سالگی

O marvellous moment of departure,

ای لحظه ی شگفت عزیمت

after you, whatever passed, passed within a multitude of madness and ignorance.

بعد از تو هر چه رفت در انبوهی از جنون و جهالت رفت

After you, the window, which was a deeply living and bright connection

بعد از تو پنجره که رابطه ای بود سخت زنده و روشن

between us and the bird,

میان ما و پرنده

between us and the breeze,

میان ما و نسیم

broke,

شکست

broke,

شکست

broke.

شکست

After you, that earthen doll,

بعد از تو آن عروسک خاکی

which said nothing, nothing but water, water, water,

که هیچ چیز نمیگفت هیچ چیز به جز آب آب آب

drowned in water.

در آب غرق شد

After you, we killed the voices of cicadas,

بعد از تو ما صدای زنجره ها را کشتیم

and gave our hearts to the ringing which rose from the letters of the alphabet,

و به صدای زنگ که از روی حرف های الفبا بر میخاست

and to the sound of the whistles of arms factories.

و به صدای سوت کارخانه های اسلحه سازی دل بستیم

After you, when our playground was the table,

بعد از تو که جای بازیمان میز بود

from beneath the tables to behind the tables,

از زیر میزها به پشت میزها

and from behind the tables,

و از پشت میزها

we reached the tops of the tables,

به روی میزها رسیدیم

and played upon the tables,

و روی میزها بازی کردیم

and lost, lost your colour, O age of seven.

و باختیم رنگ ترا باختیم ای هفت سالگی

After you, we betrayed one another.

بعد از تو ما به هم خیانت کردیم

After you, all the keepsakes,

بعد از تو تمام یادگاری ها را

with pieces of lead and exploded drops of blood,

با تکه های سرب و با قطره های منفجر شده ی خون

we erased from the plastered temples of the alley walls.

از گیجگاه های گچ گرفته ی دیوارهای کوچه زدودیم

After you, we went to the squares,

بعد از تو ما به میدان ها رفتیم

and shouted,

و داد کشیدیم

“Long live!”

زنده باد

“Down with!”

مرده باد

And in the tumult of the square, for the little singing coins,

و در هیاهوی میدان برای سکه های کوچک آوازه خوان

which had cleverly come to visit the city, we applauded.

که زیرکانه به دیدار شهر آمده بودند دست زدیم

After you, we, who were one another's murderers,

بعد از تو ما که قاتل یکدیگر بودیم

passed judgment upon love.

برای عشق قضاوت کردیم

And while our hearts

و همچنان که قلبهامان

were anxious within our pockets,

در جیب هایمان نگران بودند

we passed judgment upon love's share.

برای سهم عشق قضاوت کردیم

After you, we turned toward the cemeteries,

بعد از تو ما به قبرستانها رو آوردیم

and death breathed beneath Grandmother's chador.

و مرگ زیر چادر مادربزرگ نفس می کشید

And death was that great tree

و مرگ آن درخت تناور بود

to whose weary branches the living on this side of the beginning

که زنده های این سوی آغاز

tied votive ribbons,

به شاخه های ملولش دخیل می بستند

while the dead on the other side of the ending

و مرده های آن سوی پایان

clawed at its phosphorescent roots.

به ریشه های فسفریش چنگ میزدند

And death sat upon that sacred shrine,

و مرگ روی آن ضریح مقدس نشسته بود

at whose four corners four blue tulips suddenly lit up.

که در چهار زاویه اش ناگهان چهار لاله ی آبی روشن شدند

The sound of the wind comes.

صدای باد می آید

The sound of the wind comes, O age of seven.

صدای باد می آید ای هفت سالگی

I rose and drank water,

بر خاستم و آب نوشیدم

and suddenly remembered

و ناگهان به خاطر آوردم

how your young fields feared the onslaught of locusts.

که کشتزارهای جوان تو از هجوم ملخها چگونه ترسیدند

How much must be paid?

چه قدر باید پرداخت

How much must one

چه قدر باید

pay for the growth of this cement cube?

برای رشد این مکعب سیمانی پرداخت ؟

Whatever we should

ما هر چه را که باید

have lost, we have lost.

از دست داده باشیم از دست داده ایم

We set out upon the road without a lamp.

مابی چراغ به راه افتادیم

And the moon, the kindly female moon, was always there,

و ماه ماه ماده ی مهربان همیشه در آنجا بود

in the childish memories of a mud-and-straw rooftop,

در خاطرات کودکانه ی یک پشت بام کاهگلی

and above the young fields which feared the onslaught of locusts.

و بر فراز کشتزارهای جوانی که از هجوم ملخ ها می ترسیدند

How much must be paid…?

چه قدر باید پرداخت ؟ ...