پنجره

A window for seeing,

یک پنجره برای دیدن

a window for hearing,

یک پنجره برای شنیدن

a window which, like the ring of a well,

یک پنجره که مثل حلقه ی چاهی

at its end reaches the heart of the earth,

در انتهای خود به قلب زمین میرسد

and opens toward the expanse of this recurring blue kindness.

و باز میشود به سوی وسعت این مهربانی مکرر آبی رنگ

A window which makes the little hands of solitude,

یک پنجره که دست های کوچک تنهایی را

with the nocturnal gift of the fragrance of generous stars,

از بخشش شبانه ی عطر ستاره های کریم

brimful.

سرشار میکند

And from there one can

و میشود از آنجا

invite the sun into the estrangement of geranium flowers.

خورشید را به غربت گلهای شمعدانی مهمان کرد

One window is enough for me.

یک پنجره برای من کافیست

I come from the land of dolls,

من از دیار عروسکها می آیم

from beneath the shadows of paper trees

از زیر سایه های درختان کاغذی

in the garden of a picture book,

در باغ یک کتاب مصور

from the dry seasons of barren experiences of friendship and love,

از فصل های خشک تجربه های عقیم دوستی و عشق

in the dusty alleys of innocence,

در کوچه های خاکی معصومیت

from the years of the growth of the pale letters of the alphabet,

از سال های رشد حروف پریده رنگ الفبا

behind the desks of the consumptive school,

در پشت میز های مدرسه مسلول

from the moment when children were able

از لحظه ای که بچه ها توانستند

to write the word stone upon the board,

بر روی تخته حرف سنگ را بنویسند

and the startled starlings flew from the ancient tree.

و سارهای سراسیمه از درخت کهنسال پر زدند

I come from among

من از میان

the roots of carnivorous plants,

ریشه های گیاهان گوشتخوار می آیم

and my mind is still

و مغز من هنوز

full of the sound of the terror of a butterfly which,

لبریز از صدای وحشت پروانه ای است که او را

within a notebook, upon a pin,

دردفتری به سنجاقی

they had crucified.

مصلوب کرده بودند

When my confidence hung from the frail rope of justice,

وقتی که اعتماد من از ریسمان سست عدالت آویزان بود

and throughout the city,

و در تمام شهر

they were tearing the hearts of my lamps into pieces,

قلب چراغ های مرا تکه تکه می کردند

when the childish eyes of my love

وقتی که چشم های کودکانه عشق مرا

they bound with the dark handkerchief of law,

با دستمال تیره قانون می بستند

and from the anxious temples of my desire,

و از شقیقه های مضطرب آرزوی من

fountains of blood sprayed outward,

فواره های خون به بیرون می پاشید

when my life was no longer

وقتی که زندگی من دیگر

anything, nothing but the ticking of the wall clock,

چیزی نبود هیچ چیز بجز تیک تاک ساعت دیواری

I understood that I must, must, must

دریافتم باید باید باید

love madly.

دیوانه وار دوست بدارم

One window is enough for me,

یک پنجره برای من کافیست

a window into the moment of awareness and gaze and silence.

یک پنجره به لحظه ی آگاهی و نگاه و سکوت

Now the walnut sapling

اکنون نهال گردو

has grown tall enough, for its young leaves,

آن قدر قد کشیده که دیوار رابرای برگهای جوانش

to interpret the wall.

معنی کند

Ask the mirror

از آینه بپرس

the name of your saviour.

نام نجات دهنده ات را

Is the earth which trembles beneath your feet

آیا زمین که زیر پای تو می لرزد

not lonelier than you?

تنها تر از تو نیست ؟

Did the prophets bring the mission of destruction

پیغمبران رسالت ویرانی را

with them into our century?

با خود به قرن ما آوردند ؟

These successive explosions,

این انفجار های پیاپی

and the poisonous clouds—

و ابرهای مسموم

are they the resonance of sacred mirrors?

آیا طنین آینه های مقدس هستند ؟

O friend, O brother, O one of my blood,

ای دوست ای برادر ای همخون

when you reach the moon,

وقتی به ماه رسیدی

write the history of the massacre of flowers.

تاریخ قتل عام گل ها را بنویس

Always, dreams

همیشه خوابها

are thrown from the height of their simple-heartedness and die.

از ارتفاع ساده لوحی خود پرت میشوند و می میرند

I breathe the scent of a four-leaf clover

من شبدر چهار پری را می بویم

which has grown upon the grave of old concepts.

که روی گور مفاهیم کهنه روییده ست

Was the woman buried in the shroud of her expectation and innocence my youth?

آیا زنی که در کفن انتظار و عصمت خود خاک شد جوانی من بود ؟

Shall I once more climb the stairs of my curiosity,

آیا دوباره من از پله های کنجکاوی خود بالا خواهم رفت

to greet the good God who walks upon the roof of the house?

تا به خدای خوب که در پشت بام خانه قدم میزند سلام بگویم ؟

I feel that time has passed.

حس میکنم که وقت گذشته ست

I feel that the moment is my share of the pages of history.

حس میکنم که لحظه سهم من از برگهای تاریخ است

I feel that the table is a false distance between my hair and the hands of this sorrowful stranger.

حس میکنم که میز فاصله ی کاذبی است در میان گیسوان من و دستهای این غریبه ی غمگین

Say something to me.

حرفی به من بزن

What does someone who gives you the kindness of a living body

آیا کسی که مهربانی یک جسم زنده را به تو می بخشد

want from you but to understand the feeling of being alive?

جز درک حس زنده بودن از تو چه می خواهد ؟

Say something.

حرفی بزن

Within the shelter of my window,

من در پناه پنجره ام

I have a connection with the sun.

با آفتاب رابطه دارم