آرزو

I wish that on the shore of a silent river

کاش بر ساحل رودی خاموش

I were the mysterious fragrance of a plant.

عطر مرموز گیاهی بودم

Whenever you happened to pass there,

چو بر آنجا گذرت می افتاد

I would brush my lips against you from head to toe.

به سرا پای تو لب می سودم

I wish I sang like the shepherd's reed flute,

کاش چون نای شبان می خواندم

to the melody of your maddened heart.

بنوای دل دیوانه تو

Lying upon the breeze's billowing litter,

خفته بر هودج مواج نسیم

I would pass by the door of your house.

میگذشتم ز در خانه تو

I wish, like a ray of spring sunlight,

کاش چون پرتو خورشید بهار

I shone through the window at dawn.

سحر از پنجره می تابیدم

From behind the trembling curtain of silk,

از پس پرده لرزان حریر

I would see the colour of your eyes.

رنگ چشمان ترا میدیدم

I wish that in your radiant gathering

کاش در بزم فروزنده تو

I were the laughter of a cup of wine.

خنده جام شرابی بودم

I wish that in a midnight filled with pain

کاش در نیمه شبی درد آلود

I were the languor and intoxication of sleep.

سستی و مستی خوابی بودم

I wish, like a mirror, my heart grew bright

کاش چون آینه روشن میشد

with your image and your laughter.

دلم از نقش تو و خنده تو

In the mornings, upon my body would glide

صبحگاهان به تنم می لغزید

the warmth of your caressing hand.

گرمی دست نوازنده تو

I wish that, like an autumn leaf, my dance

کاش چون برگ خزان رقص مرا

were watched by the moon at midnight.

نیمه شب ماه تماشا میکرد

Within the little garden of your house,

در دل باغچه خانه تو

my passion… would raise a tumult.

شور من ...ولوله برپا میکرد

I wish, like the enchanting memory of a woman,

کاش چون یاد دل انگیز زنی

I crept into your heart, full of anxiety.

می خزیدم به دلت پر تشویش

Suddenly I would see your eyes

ناگهان چشم ترا میدیدم

fixed upon the manifestation of my own beauty.

خیره بر جلوه زیبایی خویش

I wish that in the bed of your solitude

کاش در بستر تنهایی تو

my body lit the candle of sin.

پیکرم شمع گنه می افروخت

The roots of your piety and of my longing

ریشه زهد و تو حسرت من

would burn from this sweet sinfulness.

زین گنه کاری شیرین می سوخت

I wish, from the green branch of life,

کاش از شاخه سر سبز حیات

you plucked the flower of my sorrow.

گل اندوه مرا میچیدی

I wish that in my poetry, O source of my life,

کاش در شعر من ای مایه عمر

you saw the flame of my secret.

شعله راز مرا میدیدی