اعتراف

To hide from you once more

تا نهان سازم از تو بار دگر

the secret of this troubled mind,

راز این خاطر پریشان را

I draw across my coy gaze,

میکشم بر نگاه ناز آلود

softly and heavily, the veil of my eyelashes.

نرم و سنگین حجاب مژگان را

My heart is captive to a soul-burning desire.

دل گرفتار خواهشی جانسوز

From God I seek a way out.

از خدا راه چاره می جویم

Piously, before you,

پارسا وار در برابر تو

I speak of asceticism and repentance.

سخن از زهد و توبه می گویم

Ah… never imagine that my heart

آه ... هرگز گمان مبر که دلم

is a friend and companion to my tongue.

با زبانم رفیق و همراهست

Everything I said was a lie, a lie.

هر چه گفتم دروغ بود دروغ

When did I ever tell you what I desire?

کی ترا گفتم آنچه دلخواهست

You sing a song for me.

تو برایم ترانه میخوانی

Your words possess a hidden enchantment.

سخنت جذبه ای نهان دارد

It is as though I am asleep, and your song

گویا خوابم و ترانه تو

bears a sign of another world.

از جهانی دگر نشان دارد

Perhaps you have heard that women

شاید این را شنیده ای که زنان

hold “yes” within their hearts and “no” upon their lips.

در دل ”آری و نه“ به لب دارند

They do not reveal their weakness;

ضعف خود را عیان نمیسازند

they are secretive, silent, and cunning.

راز دار و خموش و مکارند

Ah, I too am a woman, a woman whose heart

آه من هم زنم ، زنی که دلش

flutters its wings in longing for you.

در هوای تو میزند پر و بال

I love you, O delicate dream.

دوستت دارم ای خیال لطیف

I love you, O impossible hope.

دوستت دارم ای امید محال