دیر

Into the eyes of the weary day has crept

در چشم روز خسته خزیده است

the mute and dark dream of a sleep.

رویای گنگ و تیره خوابی

Now once more, along this road, you must

اکنون دوباره باید از این راه

hurry home alone.

تنها بسوی خانه شتابی

As long as your black shadow, in this way,

تا سایه سیاه تو اینسان

remains continually beside you,

پیوسته در کنار تو باشد

never imagine that, over there,

هرگز گمان نبر که در آنجا

an eye is waiting for you.

چشمی به انتظار تو باشد

Your house sits like a grave

بنشسته خانه تو چو گوری

within a cloud of the trees' dust.

در ابری از غبار درختان

Upon its head, as yesterday, it has placed a crown

تاجی بسر نهاده چو دیروز

of the silver threads of rain.

از تارهای نقره باران

From the silent and dark corners,

از گوشه های ساکت و تاریک

when the door opens before you,

چون در گشوده گشت به رویت

hundreds of silent, mysterious greetings

صدها سلام خامش و مرموز

take wing wearily toward you.

پر میکشند خسته به سویت

It is as though the heart of darkness beats

گویی که میتپد دل ظلمت

within that little, sorrowful room.

در آن اتاق کوچک غمگین

Night creeps like a black snake

شب میخزد چو مار سیاهی

over the thin, colourful curtains.

بر پرده های نازک رنگین

The clock upon the breast of the wall,

ساعت بروی سینه دیوار

empty of a stroke, of a sound,

خالی ز ضربه ای ز نوایی

within a mass of silence and stillness,

در جرمی از سکوت و خموشی

is itself a piece of space.

خود نیز تکه ای ز فضایی

Within the old picture frames,

در قابهای کهنه تصاویر

these ridiculous, mortal faces,

این چهره های مضحک فانی

colourless from the passage of time,

بیرنگ از گذشت زمانها

perhaps once existed!

شاید که بوده اند زمانی !

The mirror, like a large eye,

آیینه همچو چشم بزرگی

sits on one side, absorbed in watching.

یکسو نشسته گرم تماشا

Upon the panes of its gaze,

برروی شیشه های نگاهش

it has settled the rebellious spirit of night.

بنشانده روح عاصی شب را

You, weary like an old bird,

تو خسته چون پرنده پیری

turn toward the warmth of the bed.

رو میکنی به گرمی بستر

With trembling, closed eyelids,

با پلک های بسته لرزان

you lay your head upon the breast of the notebook.

سر می نهی به سینه دفتر

It is as though, beside you, there weep

گریند در کنار تو گویی

the spirits of the dead of the past,

ارواح مردگان گذشته

those who slept upon this bed

آنها که خفته اند بر این تخت

before you, in times gone by.

پیش از تو در زمان گذشته

From them, a thousand silent movements;

ز آنها هزار جنبش خاموش

from them, a thousand restless laments,

ز آنها هزار ناله بی تاب

like fleeing bubbles

همچون حبابهای گریزان

upon the compressed face of the marsh.

بر چهره فشرده مرداب

The ancient pine has become filled

لبریز گشته کاج کهنسال

with the ominous cawing of crows.

از غارغار شوم کلاغان

Upon the windows, once more, there dances

رقصد بروی پنجره ها باز

the fragrant silk of rain.

ابریشم معطر باران

You feel that it would be a pity

احساس میکنی که دریغ است

if you struggled against your pain.

با درد خود اگر بستیزی

You breathe the scent of that blossom of sorrow,

می بویی آن شکوفه غم را

so that you may write a new poem.

تا شعر تازه ای بنویسی