دلسرد

My story has grown rusty now:

قصه‌ام دیگر زنگار گرفت:

it has a bond with the breaths of my night.

با نفس‌های شبم پیوندی است.

If a ray slips over its lips,

پرتوبی لغزد اگر بر لب او

my heart tells me: it is the longing for a smile.

گویدم دل: هوس لبخندی است.

Its staring eyes tell me:

خیره چشمانش با من گوید:

where is a lamp to light our hearts?

کو چراغی که فروزد دل ما؟

Everyone whose soul was weary said to me:

هر که افسرده به جان. با من گفت:

where is a fire to burn our hearts?

آتشی کو که بسوزد دل ما؟

Bricks fall from this wall.

خشت می‌افتد از این دیوار.

Its guardian suffered in vain.

رنج بیهوده نگهبانش برد.

No hand should reach for the pickaxe;

دست باید نرود سوی کلنگ،

if a flood comes, it will carry it off easily.

سیل اگر آمد آسانش برد.

The damp wind of time passes.

باد نمناک زمان می‌گذرد.

Color flakes from our bodies.

رنگ می‌ریزد از پیکر ما.

The house has a pattern of decay upon its ceiling.

خانه را نقش فساد است به سقف.

It will collapse upon our heads.

سرنگون خواهد شد بر سر ما.

At times the rampart of silence trembles:

گاه می‌لرزد باروی سکوت:

giants rub their heads against the ground.

غول‌ها سر به زمین می‌سایند.

Beware of stepping forward.

پای در پیش مبادا بنهید.

Eyes keep watch upon the road of night.

چشم‌ها در ره شب می‌پایند

If my support trembles tonight,

تکیه گاهم اگر امشب لرزید.

I must put my hand against the wall.

بایدم دست به دیوار گرفت.

I have a bond with the breaths of my night:

با نفس‌های شبم پیوندی است:

my story has grown rusty now.

قصه‌ام دیگر زنگار گرفت.