شورم را

I am an instrument: bound to my song. Lift me, play me. Strike ‘No’ upon my strings, strike the path

من سازم: بندی آوازم. برگیرم، بنوازم. بر تارم زخمه «لا» می‌زن، راه

of annihilation.

فنا می‌زن.

I am smoke: I coil, I slip, I am nothing.

من دودم: می‌پیچم، می‌لغزم، نابودم.

I burn, I burn: I am the lantern of longing. Make me blossom, enter; I became a mirror.

می‌سوزم، می‌سوزم: فانوس تمنایم. گل کن تو مرا، و درآ، آیینه شدم.

I was free of light and shadow. Demon and fairy came.

از روشن و از سایه بری بودم.دیو و پری آمد.

I was demon and fairy. I was in unawareness.

دیو و پری بودم. در بی‌خبری بودم.

The Quran above my head, my pillow the Gospel, my bed the Torah, and my undergarment

قرآن بالای سرم. بالش من انجیل. بستر من تورات. و زیرپوشم

the Avesta. I dream: a Buddha in a water lotus.

اوستاء می‌بینم خواب: بودایی در نیلوفر آب.

Wherever flowers of prayer grew, I picked them. I have a bouquet. Your prayer niche is beyond

هرجا گل‌های نیایش رست. من چیدم. دسته گلی دارم محراب تو

reach: it is above, I am below.

دور از دست: او بالا. من در پست. :

My speech is fragrant, is it not? The wind of ‘Come’ carries me; I became provisionless on the mountain of ‘Where.’

خوشبو سخنم، نی؟ باد «بیا» می‌بردم، بی‌توشه شدم در کوه «کجا».

I picked flowers, ate flowers.

گل چیدم. گل خوردم.

I have a clamor in my veins. Give me water from your own spring, give me water, and make a single drop pleasant

در رگ‌ها همهمه‌ای دارم.از چشمه خود آبم زن. آبم زن. و به من

to me. Make my fervor beautiful.

یک قطره گوارا کن. شورم را زیبا کن

Raise the wind, break the doors of speech, sweep away sound's footprints. Carry away the smoke of ‘Why,’

بادانگیز، درهای سخن بشکن، جاپای صدا می‌روب. هم دود «چرا»

carry away the wave of ‘I’ and ‘we’ and ‘you’

می‌بر، هم موج «من» و «ما» و «شما»

too.

می‌بر.

Set a bridge from dew to the tulip of colorlessness; from this dream plant a flower in my eye, plant a

ز شبنم تا لاله بیرنگی پل بنشان، زین رؤیا در چشمم گل بنشان، گل

flower.

بنشان.