پاداش

O bitter, enchanted plant!

گیاه تلخ افسونی!

The sun's purple hemlock,

شوکران بنفش خورشید را

in the white cup of deserts, I drank moment by moment,

در جام سپید بیابان‌ها لحظه لحظه نوشیدم

and in the breathing mirror of the mirage,

و در آیینه نفس‌کشنده سراب

I found your image more alive at every step.

تصویر تو را در هرگام زنده‌تر یافتم.

What radiances poured into my eyes!

در چشمانم چه تابش‌ها که نریخت!

And what thirsts blossomed in my veins!

و در رگ‌هایم چه عطش‌ها که نشکفت!.

I came to breathe your scent,

آمدم تا تو را بویم.

and you mingled your infernal poison with my breath,

و تو زهر دوزخیات را با نفسم آمیختی

in reward for all this road I had traveled.

به پاس این‌همه راهی که آمدم.

The indigo dust of nights engulfed me,

غبار نیلی شب‌ها را هم می‌گرفت

and the roar of shifting sand stole my sleep.

و غریو ریگ روان خوابم می‌ربود.

How many dreams were torn apart!

چه رؤیاها که پاره نشد!

And how many near things went far away!

و چه نزدیک‌ها که دور نرفت!

And I traveled upon the thread of a sound

و من بر رشته صدایی ره سپردم

whose ending was in you.

که پایانش در تو بود.

I came to breathe your scent,

آمدم تا تو را بویم,

and you mingled your infernal poison with my breath,

و تو زهر دوزخیات را با نفسم آمیختی

in reward for all this road I had traveled.

به پاس این‌همه راهی که آمدم.

My homeland is beyond the deserts.

دیار من آن سوی بیابان‌هاست.

Its keepsake was with me at the journey's beginning.

یاد گارش در آغاز سفر همراهم بود.

When its eye fell upon noon's first purple curtain,

هنگامی که چشمش بر نخستین پرد؛ بنفش نیمروز افتاد

it became dust from terror,

از وحشت غبار شد

and I was left alone.

و من تنها شدم.

What deceptions the horizons' glimmer hung upon my gaze!

چشمک افق‌ها چه فریب‌ها که به نگاهم نیاویخت!

And what byways the meteors' fingers showed me!

و انگشت شهاب‌ها چه بیراهه‌ها که نشانم نداد!

I came to breathe your scent,

آمدم تا تو را بویم

and you, O bitter, enchanted plant,

و تو: گیاه تلخ افسونی!

in reward for all this road I had traveled,

به پاس این‌همه راهی که آمدم

mingled your infernal poison with my breath,

زهر دوزخیات را با نفسم آمیختی؛

in reward for all this road I had traveled.

به پاس این‌همه راهی که آمدم.