سفر

After long moments,

پس از لحظه‌های دراز

a leaf grew upon the gray tree of my window,

بر درخت خاکستری پنجره‌ام برگی رویید

and a green breeze shook my sleeping warp and weft.

و نسیم سبزی تاروپود خفتهُ مرا لرزاند.

And I had not yet

و هنوز من

sunk my body's roots into the sands of dreams,

ریشه‌های تنم را در شن‌های رؤیاها فرو نبرده بودم

when I set out.

که به راه افتادم.

After long moments,

پس از لحظه‌های دراز

a hand's shadow fell upon my being,

سایه دستی روی وجودم افتاد

and the trembling of its fingers awakened me.

و لرزش انگشتانش بیدارم کرد.

And I had not yet

و هنوز من

cast my own solitary ray

پرتو تنهای خودم را

into my inward darkness's abyss,

در ورطه تاریک درونم نیفکنده بودم

when I set out.

که به راه افتادم.

After long moments,

پس از لحظه‌های دراز

a warm ray fell into the hour's frozen marsh,

پرتو گرمی در مرداب یخ زده ساعت افتاد

and a pendulum poured its coming and going into my soul.

و لنگری آمد و رفتش را در روحم ریخت

And I had not yet

و هنوز من

slipped into the marsh of forgetfulness,

در مرداب فراموشی نلغزیده بودم

when I set out.

که به راه افتادم.

After long moments,

پس از لحظه‌های دراز

a moment passed:

یک لحظه گذشت:

a leaf fell from the gray tree of my window.

برگی از درخت خاکستری پنجره‌ام فرو افتاد.

A hand gathered its shadow from my being,

دستی سایه‌اش را از روی وجودم برچید

and a pendulum froze in the marsh of the hour.

و لنگری در مرداب ساعت یخ بست.

And I had not yet opened my eyes,

و هنوز من چشمانم را نگشوده بودم

when I slipped into another dream.

که در خوابی دیگر لغزیدم.