بر او ببخشایید

Forgive him,

بر او ببخشایید

him who, from time to time,

بر او که گاه گاه

forgets the painful bond of his existence

پیوند دردناک وجودش را

with stagnant waters

با آب های راکد

and empty hollows,

و حفره های خالی از یاد می برد

and foolishly imagines

و ابلهانه می پندارد

that he has the right to live.

که حق زیستن دارد

Forgive him,

بر او ببخشایید

the indifferent anger of a picture,

بر خشم بی تفاوت یک تصویر

in whose paper eyes the distant desire for movement

که آرزوی دوردست تحرک

melts away.

در دیدگان کاغذیش آب میشود

Forgive him,

بر او ببخشایید

him throughout whose coffin

بر او که در سراسر تابوتش

the red current of the moon passes,

جریان سرخ ماه گذر دارد

and the troubled fragrances of night

و عطر های منقلب شب

leave the thousand-year sleep of his limbs

خواب هزار ساله اندامش را

unsettled.

آشفته میکند

Forgive him,

بر او ببخشایید

him who is shattered within,

بر او که از درون متلاشیست

yet the skin of whose eyes still burns at the thought of particles of light,

اما هنوز پوست چشمانش از تصور ذرات نور می سوزد

and whose futile hair

و گیسوان بیهده اش

trembles hopelessly at the penetration of love's breaths.

نومیدوار از نفوذ نفسهای عشق می لرزد

O dwellers in the simple land of happiness,

ای ساکنان سرزمین ساده خوشبختی

O companions of windows opened in the rain,

ای همدمان پنجره های گشوده در باران

forgive him,

بر او ببخشایید

forgive him,

بر او ببخشایید

for he is enchanted,

زیرا که مسحور است

for it is the roots of your fruitful existence

زیرا که ریشه های هستی بارآور شماست

that tunnel within the soils of his exile,

در خاکهای غربت او نقب می زنند

and make his credulous heart,

و قلب زود باور او را

with the insidious strokes of longing,

با ضربه های موذی حسرت

swell in the corner of his breast.

در کنج سینه اش متورم می سازند