وصل

Those dark pupils—ah—

آن تیره مردمکها آه

those simple Sufis of mine, dwellers in solitude,

آن صوفیان ساده خلوت نشین من

in the rapture of the whirling dance of his two eyes,

در جذبه سماع دو چشمانش

had lost consciousness.

از هوش رفته بودند

I saw that over the whole of me he rose in waves,

دیدم که بر سراسر من موج می زند

like the reddish heat of fire,

چون هرم سرخگونه آتش

like the reflection of water,

چون اانعکاس آب

like a cloud of the convulsions of rains,

چون ابری از تشنج بارانها

like a sky of the breath of warm seasons.

چون آسمانی از نفس فصلهای گرم

To infinity,

تا بی نهایت

to beyond life,

تا آن سوی حیات

he had spread.

گسترده بود او

I saw that in the blowing of his hands,

دیدم که در وزیدن دستانش

the material substance of my existence

جسمیت وجودم

was dissolving.

تحلیل می رود

I saw that his heart,

دیدم که قلب او

with that wandering, bewitching resonance,

با آن طنین ساحر سرگردان

had wound through all of my heart.

پیچیده در تمامی قلب من

The clock flew.

ساعت پرید

The curtain went with the wind.

پرده به همراه باد رفت

I had clasped him

او را فشرده بودم

within a halo of fire.

در هاله حریق

I wanted to speak,

می خواستم بگویم

but, strangely,

اما شگفت را

the shadow-spreading multitude of his eyelashes,

انبوه سایه گستر مژگانش

like the roots of a curtain of silk,

چون ریشه های پرده ابریشم

flowed from the base of darkness,

جاری شدند از بن تاریکی

along that long, drawn-out stretch of desire,

در امتداد آن کشاله طولانی طلب

and that convulsion, that death-laden convulsion,

و آن تشنج ، آن تشنج مرگ آلود

to my lost ending.

تا انتهای گمشده من

I saw that I was being released.

دیدم که می رهم

I saw that I was being released.

دیدم که می رهم

I saw that the skin of my body was cracking from the expansion of love.

دیدم که پوست تنم از انبساط عشق ترک می خورد

I saw that my fiery volume

دیدم که حجم آتشینم

slowly melted,

آهسته آب شد

and poured, poured, poured,

و ریخت ریخت ریخت

into the moon, the moon seated in a hollow, the dark, troubled moon.

در ماه ، ماه به گودی نشسته ، ماه منقلب تار

We had wept within one another.

در یکدیگر گریسته بودیم

Within one another, that whole unreliable moment of oneness

در یکدیگر تمام لحظه ی بی اعتبار وحدت را

we had lived like mad people.

دیوانه وار زیسته بودیم