عاشقانه

O you whose dream has coloured the night,

ای شب از رویای تو رنگین شده

whose fragrance has made my breast heavy,

سینه از عطر تو ام سنگین شده

O you who have spread yourself before my eyes,

ای به روی چشم من گسترده خویش

and given me joy out of former sorrow.

شایدم بخشیده از اندوه پیش

Like a rain that washes the body of the earth,

همچو بارانی که شوید جسم خاک

you have cleansed my existence of impurities.

هستیم ز آلودگی ها کرده پاک

O the beats of my burning body,

ای تپش های تن سوزان من

a fire in the shadow of my eyelashes.

آتشی در سایه مژگان من

O you, fuller than the wheat fields,

ای ز گندمزار ها سرشارتر

O you, more fruitful than golden branches.

ای ز زرین شاخه ها پر بارتر

O you who have opened a door upon suns

ای در بگشوده بر خورشیدها

amid the onslaught of the darkness of doubts.

در هجوم ظلمت تردید ها

With you, I no longer fear a pain.

با تو ام دیگر ز دردی بیم نیست

If there is one, it is only the pain of my happiness.

هست اگر ، جز درد خوشبختیم نیست

O my sorrowful heart—and this burden of light?

ای دلتنگ من و این بار نور ؟

The tumult of life in the depths of a grave?

هایهوی زندگی در قعر گور ؟

O your two eyes, my meadows,

ای دو چشمانت چمنزاران من

the brand of your eyes impressed upon my eyes.

داغ چشمت خورده بر چشمان من

If I had had you within myself before this,

پیش از اینت گر که در خود داشتم

I would not have imagined everyone to be you.

هر کسی را تو نمی انگاشتم

The pain of wanting is a dark pain:

درد تاریکیست درد خواستن

to go, and fruitlessly diminish oneself,

رفتن و بیهوده خود را کاستن

to lay one's head upon black-hearted breasts,

سرنهادن بر سیه دل سینه ها

to stain one's breast with the filth of hatreds,

سینه آلودن به چرک کینه ها

to find the sting of snakes in caresses,

در نوازش ، نیش ماران یافتن

to find poison in the smiles of companions,

زهر در لبخند یاران یافتن

to place gold in the hands of swindlers,

زر نهادن در کف طرارها

to become lost in the expanse of bazaars.

گمشدن در پهنه بازارها

Ah, you who have mingled with my soul,

آه ای با جان من آمیخته

you who have raised me from my grave,

ای مرا از گور من انگیخته

like a star with two gold-marked wings,

چون ستاره با دو بال زرنشان

arriving from the distant sky.

آمده از دوردست آسمان

Through you, my solitude grew silent.

از تو تنهاییم خاموشی گرفت

My body acquired the scent of an embrace.

پیکرم بوی همآغوشی گرفت

Your water for the dry stream of my breast,

جوی خشک سینه ام را آب تو

your flood for the beds of my veins.

بستر رگهایم را سیلاب تو

In a world so cold and black,

در جهانی این چنین سرد و سیاه

with your steps my steps are upon the road.

با قدمهایت قدمهایم براه

O you who have hidden beneath my skin,

ای به زیر پوستم پنهان شده

who have welled within my skin like blood,

همچو خون در پوستم جوشان شده

who have burned my hair with caresses,

گیسویم را از نوازش سوخته

my cheeks burned by the heat of desire.

گونه هام از هرم خواهش سوخته

Ah, you who are a stranger to my dress,

آه ای بیگانه با پیراهنم

familiar with the meadows of my body.

آشنای سبزه زاران تنم

Ah, you, bright dawn without a sunset,

آه ای روشن طلوع بی غروب

sun of the lands of the south.

آفتاب سرزمین های جنوب

Ah, ah, you, fresher than dawn,

آه آه ای از سحر شاداب تر

fresher than springs, more deeply quenched.

از بهاران تازه تر سیراب تر

This is no longer love; this is enchantment.

عشق دیگر نیست این ، این خیرگیست

It is a chandelier in silence and darkness.

چلچراغی در سکوت و تیرگیست

When love awoke within my breast,

عشق چون در سینه ام بیدار شد

from desire, I became self-giving from head to toe.

از طلب پا تا سرم ایثار شد

This is no longer me, no longer me.

این دگر من نیستم ، من نیستم

What a pity for that lifetime I lived with myself.

حیف از آن عمری که با من زیستم

O my lips, the kissing place of your kiss,

ای لبانم بوسه گاه بوسه ات

my eyes fixed upon the road of your kiss.

خیره چشمانم به راه بوسه ات

O the convulsions of pleasure within my body,

ای تشنج های لذت در تنم

O the contours of your body, my garment.

ای خطوط پیکرت پیراهنم

Ah, I want to split apart,

آه می خواهم که بشکافم ز هم

that my joy may for a moment be stained with sorrow.

شادیم یکدم بیالاید به غم

Ah, I want to rise from my place,

آه می خواهم که برخیزم ز جای

and, like a cloud, shed tears in sobs.

همچو ابری اشک ریزم هایهای

This narrow heart of mine—and this smoke of incense?

این دل تنگ من و این دود عود ؟

Within the chamber, the plucking of harp and lute?

در شبستان زخمه ها ی چنگ و رود ؟

This empty space—and these flights?

این فضای خالی و پروازها ؟

This silent night—and these songs?

این شب خاموش و این آوازها ؟

O your gaze, a lullaby laden with enchantment,

ای نگاهت لای لایی سحر بار

the cradle of restless children.

گاهواره کودکان بی قرار

O your breaths, a half-asleep breeze,

ای نفسهایت نسیم نیمخواب

which has washed from me the tremors of anxiety,

شسته از من لرزه های اضطراب

asleep within the smile of my tomorrows,

خفته در لبخند فرداهای من

reaching into the depths of my worlds.

رفته تا اعماق دنیا های من

O you who have mingled me with the consciousness of poetry,

ای مرا با شعور شعر آمیخته

who have poured all this fire into my poems.

این همه آتش به شعرم ریخته

Since you kindled the fever of my love in this way,

چون تب عشقم چنین افروختی

inevitably you burned my poetry with fire.

لا جرم شعرم به آتش سوختی