عروسک کوکی

More than this—ah, yes—

بیش از اینها آه آری

more than this, one can remain silent.

بیش از اینها می توان خامش ماند

For long hours, one can,

می توان ساعات طولانی

with a gaze fixed like the gaze of the dead,

با نگاهی چون نگاه مردگان ثابت

stare into the smoke of a cigarette,

خیره شد در دود یک سیگار

stare at the shape of a cup,

خیره شد در شکل یک فنجان

at a colourless flower upon the carpet,

در گلی بیرنگ بر قالی

at an imaginary line upon the wall.

در خطی موهوم بر دیوار

With dry fingers, one can

می توان با پنجه های خشک

draw the curtain aside and see:

پرده را یکسو کشید و دید

in the middle of the alley, heavy rain is falling;

در میان کوچه باران تند می بارد

a child with colourful kites

کودکی با بادبادکهای رنگینش

stands beneath an arch;

ایستاده زیر یک طاقی

a worn-out cart leaves the empty square

گاری فرسوده ای میدان خالی را

with a noisy haste.

با شتابی پر هیاهو ترک میگوید

One can remain in place,

می توان بر جای باقی ماند

beside the curtain, but blind, but deaf.

در کنار پرده ، اما کور ، اما کر

One can cry out,

می توان فریاد زد

with a voice deeply false, deeply unfamiliar,

با صدایی سخت کاذب سخت بیگانه

“I love.”

دوست می دارم

Within the conquering arms of a man, one can

می توان در بازوان چیره ی یک مرد

be a beautiful and healthy female,

ماده ای زیبا و سالم بود

with a body like a leathern tablecloth,

با تنی چون سفره ی چرمین

with two large, firm breasts.

با دو پستان درشت سخت

In the bed of a drunkard, a madman, a vagabond, one can

می توان دربستر یک مست ، یک دیوانه ، یک ولگرد

defile the innocence of a love.

عصمت یک عشق را آلود

With cleverness, one can belittle

می توان با زیرکی تحقیر کرد

every marvellous mystery.

هر معمای شگفتی را

One can occupy oneself with solving a crossword.

می توان به حل جدولی پرداخت

One can gladden one's heart only with discovering a pointless answer,

می توان تنها به کشف پاسخی بیهوده دل خوش ساخت

a pointless answer—yes—five or six letters.

پاسخی بیهوده آری پنج یا شش حرف

One can kneel for a lifetime,

می توان یک عمر زانو زد

with a bowed head at the foot of a cold shrine.

با سری افکنده در پای ضریحی سرد

In an unknown grave, one can see God.

می توان در گور مجهولی خدا را دید

With an insignificant coin, one can acquire faith.

می توان با سکه ای نا چیز ایمان یافت

One can rot in the cells of a mosque,

می توان در حجره های مسجدی پوسید

like an old reader of pilgrimage prayers.

چون زیارتنامه خوانی پیر

Like zero in subtraction and addition and multiplication, one can

می توان چون صفر در تفریق و در جمع و ضرب

have a result that is always the same.

حاصلی پیوسته یکسان داشت

Your eyes, within the cocoon of their displeasure, one can

می توان چشم ترا در پیله قهرش

imagine to be the colourless button of an old shoe.

دکمه بیرنگ کفش کهنه ای پنداشت

Like water in one's own hollow, one can dry up.

می توان چون آب در گودال خود خشکید

The beauty of a moment, with shame, one can,

می توان زیبایی یک لحظه را با شرم

like a ridiculous, black snapshot,

مثل یک عکس سیاه مضحک فوری

hide at the bottom of a chest.

در ته صندوق مخفی کرد

Within the frame left empty by a day, one can

می توان در قاب خالی مانده یک روز

hang the image of one condemned, defeated, or crucified.

نقش یک محکوم یا مغلوب یا مصلوب را آویخت

With masks, one can cover the crack in the wall.

می توان با صورتک ها رخنه دیوار را پوشاند

One can mingle with still emptier images.

می توان با نقشهایی پوچ تر آمیخت

One can be like wind-up dolls,

می توان همچون عروسک های کوکی بود

see one's own world with two glass eyes.

با دو چشم شیشه ای دنیای خود را دید

Within a box of woollen cloth, one can,

می توان در جعبه ای ماهوت

with a body stuffed with straw,

با تنی انباشته از کاه

sleep for years amid lace and spangles.

سالها در لابلای تور و پولک خفت

With every idle pressure of a hand, one can

می توان با هر فشار هرزه ی دستی

cry out without reason and say,

بی سبب فریاد کرد و گفت

“Ah, I am so very happy.”

آه من بسیار خوشبختم