ای مرز پر گهر

I became victorious.

فاتح شدم

I had myself registered.

خود را به ثبت رساندم

I adorned myself with a name in an identity document,

خود را به نامی در یک شناسنامه مزین کردم

and my existence was defined by a number.

و هستیم به یک شماره مشخص شد

So long live 678, issued by District 5, resident of Tehran.

پس زنده باد 678 صادره از بخش 5 ساکن تهران

Now I am at ease on every side.

دیگر خیالم از همه سو راحت است

The kindly embrace of Mother Homeland,

آغوش مهربان مام وطن

the pacifier of glorious historical records,

پستانک سوابق پر افتخار تاریخی

the lullaby of civilization and culture,

لالایی تمدن و فرهنگ

and the clack and clack of the rattle of law…

و جق و جق جقجقه قانون ...

Ah,

آه

now I am at ease on every side.

دیگر خیالم از همه سو راحتست

From an excess of happiness,

از فرط شادمانی

I went eagerly to the window and, six hundred and seventy-eight times, the air, which from the dust of dung

رفتم کنار پنجره با اشتیاق ششصد و هفتاد و هشت بار هوا را که از اغبار پهن

and the smell of rubbish and urine had contracted,

و بوی خاکروبه و ادرار ، منقبض شده بود

I drew into my breast.

درون سینه فرو دادم

And beneath six hundred and seventy-eight debt notices,

و زیر ششصد و هفتاد و هشت قبض بدهکاری

and upon six hundred and seventy-eight applications for work, I wrote: Forugh Farrokhzad.

و روی ششصد و هفتاد و هشت تقاضای کار نوشتم : فروغ فرخزاد

In the land of poetry and flowers and nightingales,

در سرزمین شعر و گل و بلبل

it is a blessing to live, particularly

موهبتیست زیستن ، آن هم

when the reality of your existence is accepted after years and years.

وقتی که واقعیت موجود بودن تو پس از سالهای سال پذیرفته میشود

A place where, with my first official glance through the curtain, I see six hundred and seventy-eight poets,

جایی که من با اولین نگاه رسمیم از لای پرده ششصد و هفتاد و هشت شاعر را می بینم

tricksters, all in the strange guise of beggars,

که حقه باز ها همه در هیات غریب گدایاین

searching among rubbish for metre and rhyme.

در لای خاکروبه به دنبال وزن و قافیه می گردند

And at the sound of my first official step,

و از صدای اولین قدم رسمیم

suddenly, from among the dark sludge, six hundred and seventy-eight mysterious nightingales,

یکباره از میان لجنزارهای تیره ششصد و هفتاد و هشت بلبل مرموز

who, for their own amusement, have transformed themselves into six hundred and seventy-eight old black crows,

که از سر تفنن خود را به شکل ششصد و هفتاد و هشت کلاغ سیاه پیر در آورده اند

fly lazily toward the margin of day.

با تنبلی به سوی حاشیه روز می پرند

And my first official breath

و اولین نفس زدن رسمیم

becomes steeped in the smell of six hundred and seventy-eight roses,

آغشته می شود به بوی ششصد و هفتاد و هشت شاخه گل سرخ

the product of the great Plasco factories.

محصول کارخانجات عظیم پلاسکو

It is a blessing to live, yes,

موهبتیست زیستن آری

in the birthplace of Sheikh Abu-Clown, the instant kamancheh player,

در زادگاه شیخ ابودلقک کمانچه کش فوری

and Sheikh O-Heart, O-Heart, the tombak-descended tanbur player,

و شیخ ، ای دل ، ای دل تنبک تبار تنبوری

the city of weighty stars, the weight of legs and buttocks and breasts and cover pictures and art,

شهر ستارگان گران ، وزن ساق و باسن و پستان و پشت جلد و هنر

the cradle of the authors of the philosophy of “Oh, what is it to me? Leave it.”

گهواره مولفان فلسفه ی ای بابا به من چه ولش کن

The nursery of the Olympic contests of wit—alas—

مهد مسابقات المپیک هوش - وای

a place where, whichever portable device of image and sound you touch,

جایی که دست به هر دستگاه نقلی تصویر و صوت میزنی از آن

from it comes the horn of the genius of a newly aged prodigy.

بوق نبوغ نابغه ای تازه سال می آید

And the intellectual elect of the nation,

و برگزیدگان فکری ملت

when they attend adult-education classes,

وقتی که در کلاس اکابر حضور می یابند

have each arranged six hundred and seventy-eight electric grills upon their breasts, and upon both hands six hundred and seventy-eight

هر یک به روی سینه ششصد و هفتاد و هشت کباب پز برقی و بر دو دست ششصد و هفتاد و هشت

Navzer watches, and they know

ساعت ناوزر ردیف کرده و میدانند

that inability is a property of an empty purse, not of ignorance.

که ناتوانی از خواص تهی کیسه بودنست نه نادانی

I became victorious, yes, victorious.

فاتح شدم بله فاتح شدم

Now, in celebration of this victory,

اکنون به شادمانی این فتح

at the foot of the mirror, proudly, I light six hundred and seventy-eight candles bought on credit,

در پای آینه با افتخار ششصد و هفتاد و هشت شمع نسیه می افروزم

and jump onto the shelf so that, with your permission, I may offer a few words

و می پرم به روی طاقچه تا با اجازه چند کلامی

to your presence about the legal benefits of life,

در باره فواثد قانونی حیات به عرض حضورتان برسانم

and the first pickaxe for the lofty building of my life,

و اولین کلنگ ساختمان رفیع زندگیم را

along with the resonance of fervent applause,

همراه با طنین کف زدنی پر شور

I may strike upon the very crown of my own head.

بر فرق فرق خویش بکوبم

I am alive, yes, like Zayandeh-Rud, which was alive one day,

من زنده ام بله مانند زنده رود که یکروز زنده بود

and I shall benefit from everything reserved for living people.

و از تمام آن چه که در انحصار مردم زنده ست بهره خواهم برد

From tomorrow, I can,

من می توانم از فردا

in the alleys of the city, which overflow with national blessings,

در کوچه های شهر که سرشار از مواهب ملیست

and among the lightly burdened shadows of telegraph poles,

و در میان سایه های سبکبار تیرهای تلگراف

walk about at leisure,

گردش کنان قدم بردارم

and proudly, six hundred and seventy-eight times, upon the walls of public toilets, write,

و با غرور ششصد و هفتاد و هشت بار به دیوار مستراح های عمومی بنویسم

“I wrote a line to make the donkey laugh.”

“خط نوشتم که خر کند خنده”

From tomorrow, I can,

من می توانم از فردا

like a zealous patriot,

همچون وطن پرست غیوری

a share of the great ideal which society,

سهمی از ایده آل عظیمی که اجتماع

every Wednesday afternoon,

هر چارشنبه بعد از ظهر ، آن را

follows with eagerness and anxiety,

با اشتیاق و دلهره دنبال میکند

hold within my own heart and brain,

در قلب و مغز خویش داشته باشم

a share of that desire-stirring thousand-rial note,

سهمی از آن هزار هوس پرور هزار ریالی

which can be spent upon a refrigerator and furniture and curtains,

که می توان به مصرف یخچال و مبل و پرده رساندش

or, in exchange for six hundred and seventy-eight natural votes,

یا آنکه در ازای ششصد و هفتاد و هشت رای طبیعی

be bestowed one night upon six hundred and seventy-eight men of the homeland.

آن را شبی به ششصد و هفتاد و هشت مرد وطن بخشید

From tomorrow, I can,

من می توانم از فردا

in the back room of Khachik's shop,

در پستوی مغازه خاچیک

after drawing several breaths from a few grams of pure, first-rate stuff,

بعد از فرو کشیدن چندین نفس ز چند گرم جنس دست اول خالص

and consuming a few bowls of impure Pepsi-Cola,

و صرف چند بادیه پپسی کولای ناخالص

and scattering a few “Ya Haqq,” “Ya Hu,” and “wagh-wagh” and “hoo-hoo,”

و پخش چند یا حقو یا هو و وغ وغ و هو هو

officially join the assembly of thoughtful scholars and scholarly, intellectual droppings,

رسما به مجمع فضلای فکور و فضله های فاضل روشنفکر

and the elders of the school of “dakh-dakh, tarakh-tarakh,”

و پیران مکتب داخ داخ تاراخ تاراخ بپیوندم

and the outline of my first great novel,

و طرح اولین رمان بزرگم را

which, around the year one thousand six hundred and seventy-eight Shamsi Tabrizi,

که در حوالی سنه یکهزار و ششصد و هفتاد و هشت شمسی تبریزی

will officially go beneath the impoverished printing press,

رسما به زیر دستگاه تهیدست چاب خواهد رفت

upon both backs of six hundred and seventy-eight packets

بر هر دو پشت ششصد و هفتاد و هشت پاکت

of authentic Special Oshnavieh cigarettes, I may lay out.

اشنوی اصل ویژه بریزم

From tomorrow, I can,

من می توانم از فردا

with complete confidence,

با اعتماد کامل

invite myself, for six hundred and seventy-eight terms, onto a velvet-covered seat,

خود رابرای ششصد و هفتاد و هشت دوره به یک دستگاه مسند مخمل پوش

in the Assembly of Gathering and Securing the Future,

در مجلس تجمع و تامین آتیه

or the Assembly of Thanks and Praise,

یا مجلس سپاس و ثنا میهمان کنم

for I read all the contents of the journal of Art and Knowledge and Flattery and Bowing,

زیرا که من تمام مندرجات مجله هنر و دانش و تملق و کرنش را می خوانم

and I know the proper way of writing.

و شیوه درست نوشتن را می دانم

I entered the realm of existence amid a constructive mass,

من در میان توده سازنده ای قدم به عرصه هستی نهاده ام

which, though it has no bread, instead has an open and spacious field of vision,

که گرچه نان ندارد اما به جای آن میدان دید و باز و وسیعی دارد

whose present geographical boundaries

که مرزهای فعلی جغرافیاییش

in the north reach the fresh and green Shooting Square,

از جانب شمال به میدان پر طراوت و سبز تیر

and in the south the ancient Execution Square,

و از جنوب به میدان باستانی اعدام

and in crowded areas have reached Cannon Square.

و در مناطق پر ازدحام به میدان توپخانه رسیده ست

And beneath the shelter of the bright and safe sky of its security,

و در پناه آسمان درخشان و امن امنیتش

from morning until dusk, six hundred and seventy-eight great-bodied plaster swans,

از صبح تا غروب ششصد و هفتاد و هشت قوی قوی هیکل گچی

together with six hundred and seventy-eight angels,

به اتفاق ششصد و هفتاد و هشت فرشته

angels moulded of earth and mud, no less,

آن هم فرشته از خاک وگل سرشته

are busy promoting plans of stillness and silence.

به تبلیغ طرح های سکون و سکوت مشغولند

I became victorious, yes, victorious.

فاتح شدم بله فاتح شدم

So long live 678, issued by District 5, resident of Tehran,

پس زنده باد 678 صادره از بخش 5 ساکن تهران

which, sheltered by perseverance and will,

که در پناه پشتکار و اراده

has attained such a lofty station that, within the frame of a window,

به آن چنان مقام رفیعی رسیده است که در چارچوب پنجره ای در

at a height of six hundred and seventy-eight metres above the earth, it stands,

ارتفاع ششصد و هفتاد و هشت متری سطح زمین قرار گرفته ست

and has the honour of being able, from this very window, not by the stairs,

و افتخار این را دارد که می تواند از همین دریچه نه از راه پلکان خود را

to throw itself madly into the kindly lap of Mother Homeland.

دیوانه وار به دامان مهربان مام وطن سرنگون کند

And its last will is this:

و آخرین وصیتش اینست

that, for six hundred and seventy-eight coins, His Eminence Master Abraham Sahba compose an elegy rhyming with kashk,

که در ازای ششصد و هفتاد و هشت سکه حضرت استاد آبراهام صهبا مرثیه ای به قافیه کشک در

in mourning for its life.

رثای حیاتش رقم زند