یادی از گذشته

There is a city beside that roaring river,

شهریست در کنار آن شط پر خروش

with tangled palms and nights full of light.

با نخلهای در هم و شبهای پر ز نور

There is a city beside that river, and my heart

شهریست در کناره آن شط و قلب من

is captive there in the grasp of a proud man.

آنجا اسیر پنجه یک مرد پر غرور

There is a city beside that river which for years

شهریست در کناره آن شط که سالهاست

has opened its embrace to him and me.

آغوش خود به روی من و او گشوده است

Upon the shore's sands, in the shade of the palms,

بر ماسه های ساحل و در سایه های نخل

he stole kisses from my eyes and lips.

او بوسه ها ز چشم و لب من ربوده است

That moon has seen how I softened

آن ماه دیده است که من نرم کرده ام

his stony heart with the magic of my love.

با جادوی محبت خود قلب سنگ او

That moon has seen tears of joy tremble

آن ماه دیده است که لرزیده اشک شوق

in his two wild eyes of unfamiliar hue.

در آن دو چشم وحشی و بیگانه رنگ او

We travelled into the heart of moonlit nights,

ما رفته ایم در دل شبهای ماهتاب

in a boat upon the breast of boundless waves.

با قایقی به سینه امواج بیکران

In the troubled silence of midnight, there blossomed

بشکفته در سکوت پریشان نیمه شب

over our gathering the white gaze of the stars.

بر بزم ما نگاه سپید ستارگان

He slept upon my lap like a child, and tenderly

بر دامنم غنوده چو طفلی و من ز مهر

I kissed the two eyes that had fallen asleep.

بوسیده ام دو دیده در خواب رفته را

My skirt fell into the mouth of a wave, and he

در کام موج دامنم افتاده است و او

pulled my water-soaked skirt out again.

بیرون کشیده دامن در آب رفته را

Now it is I, in the heart of this solitude and silence,

اکنون منم که در دل این خلوت و سکوت

who remember you, O bustling city.

ای شهر پر خروش ترا یاد میکنم

My heart is bound to him; hold him dear,

دل بسته ام به او و تو او را عزیز دار

for I gladden my own heart with thoughts of him.

من با خیال او دل خود شاد میکنم