گریز و درد

I left; forgive me, and do not say she was unfaithful.

رفتم مرا ببخش و مگو او وفا نداشت

No path remained for me but escape.

راهی بجز گریز برایم نمانده بود

This fiery love, full of hopeless pain,

این عشق آتشین پر از درد بی امید

had dragged me into the valley of sin and madness.

در وادی گناه و جنونم کشانده بود

I left to wash the burning mark of your longing kiss

رفتم که داغ بوسه پر حسرت ترا

from my lips with the tears of my eyes.

با اشکهای دیده ز لب شستشو دهم

I left to remain unfinished in this song.

رفتم که نا تمام بمانم در این سرود

I left to preserve my honour through what remained unsaid.

رفتم که با نگفته بخود آبرو دهم

I left—do not say, do not ask why she left; it was a disgrace:

رفتم ، مگو ، مگو که چرا رفت ، ننگ بود

my love, your longing, and our burning and our harmony.

عشق من و نیاز تو و سوز و ساز ما

From the curtain of silence and darkness, like the morning light,

از پرده خموشی و ظلمت چو نور صبح

our secret had suddenly emerged.

بیرون فتاده بود یکباره راز ما

I left to vanish like a single warm teardrop

رفتم که گم شوم چو یکی قطره اشک گرم

within the night-coloured skirts of life.

در لابلای دامن شبرنگ زندگی

I left so that, in the darkness of an unmarked grave,

رفتم که در سیاهی یک گور بی نشان

I might be free of life's struggle and strife.

فارغ شوم کشمکش و جنگ زندگی

I fled from two bright and weeping eyes.

من از دو چشم روشن و گریان گریختم

I fled from the storm's wild laughter.

از خنده های وحشی طوفان گریختم

From the bed of union into the embrace of separation,

از بستر وصال به آغوش سر هجر

wounded by my conscience's reproach, I fled.

آزرده از ملامت وجدان گریختم

O breast, burn in your own searing heat.

ای سینه در حرارت سوزان خود بسوز

Ask me no longer for a flame of fire.

دیگر سراغ شعله آتش زمن مگیر

I wanted to become a flame and rebel.

می خواستم که شعله شوم سرکشی کنم

I became a bird, bound and captive in the corner of a cage.

مرغی شدم به کنج قفس بسته و اسیر

I am a troubled soul who, one night, unaware of myself,

روحی مشوشم که شبی بی خبر ز خویش

wept bitterly in the lap of silence.

در دامن سکوت بتلخی گریستم

Lamenting my deeds and regretting my words,

نالان ز کرده ها و پشیمان ز گفته ها

I saw that I was unworthy of you and your love.

دیدم که لایق تو و عشق تو نیستم