خسته

I am sick with love's fear and hope.

از بیم و امید عشق رنجورم

I want everlasting peace.

آرامش جاودانه می خواهم

I would no longer add to my heart's longing.

بر حسرت دل دگر نیفزایم

I want boundless repose.

آسایش بیکرانه می خواهم

Trampling my heart, I say:

پا بر سر دل نهاده می گویم

it is better to leave that quarrelsome man;

بگذاشتن از آن ستیزه جو خوشتر

to take a kiss from a cup of poison

یک بوسه ز جام زهر بگرفتن

is better than a fiery kiss.

از بوسه آتشین خوشتر

He thought that if one night, intoxicated,

پنداشت اگر شبی به سرمستی

I passed until dawn in the bed of his love,

در بستر عشق او سحر کردم

the other nights that had passed from my life

شبهای دگر که رفته از عمرم

I had spent in the laps of others.

در دامن دیگران به سر کردم

No longer, out of foolishness, will I

دیگر نکنم ز روی نادانی

sacrifice my pride to his love.

قربانی عشق او غرورم را

Perhaps, when I leave him behind, I shall find

شاید که چو بگذرم از او یابم

my lost joy and happiness.

آن گمشده شادی و سرورم را

The one who gave me delight and intoxication,

آنکس که مرا نشاط و مستی داد

the one who was my hope and happiness,

آنکس که مرا امید و شادی بود

wherever he sat, said without a second thought,

هر جا که نشست بی تامل گفت

“She was an ordinary, simple-minded woman.”

او یک +زن ساده لوح عادی بود

I burn from this duplicity and deceit.

می سوزم از این دو رویی و نیرنگ

I want a child's sincerity.

یکرنگی کودکانه می خواهم

O death, from your silent lips

ای مرگ از آن لبان خاموشت

I want one everlasting kiss.

یک بوسه جاودانه می خواهم

Go, bring your pride before a woman

رو پیش زنی ببر غرورت را

who thinks nothing of your love,

کو عشق ترا به هیچ نشمارد

who will not tenderly press to her breast

آن پیکر داغ و دردمندت را

that hot and suffering body of yours.

با مهر به روی سینه نفشارد

The love I scattered upon your path

عشقی که ترا نثار ره کردم

you will not find within another breast.

در سینه دیگری نخواهی یافت

Than the kiss I showered upon your lips,

زان بوسه که بر لبانت افشاندم

you will not find a more searing fire.

سوزنده تر آذری نخواهی یافت

In search of you and your gaze,

در جستجوی تو و نگاه تو

my restless eyes will run no longer.

دیگر ندود نگاه بی تابم

The thought of those two dreamlike eyes

اندیشه آن دو چشم رویایی

will never again steal sleep from my eyes.

هرگز نبرد ز دیدگان خوابم

No longer, hoping for a moment's meeting,

دیگر به هوای لحظه ای دیدار

will I wander from door to door in pursuit of you.

دنبال تو در بدر نمیگردم

In pursuit of you, O fruitless hope,

دنبال تو ای امید بی حاصل

I will not wander, mad and unaware.

دیوانه و بی خبر نمی گردم

In the darkness of that silent little room,

در ظلمت آن اطاقک خاموش

I will not remain, helpless and waiting.

بیچاره و منتظر نمی مانم

I will not fix my gaze upon the door each moment,

هر لحظه نظر به در نمی دوزم

nor bring that hidden sigh to my lips.

وان آه نهان به لب نمیرانم

O woman, whose heart is full of sincerity,

ای زن که دلی پر از صفا داری

seek no faithfulness from a man—never, never.

از مرد وفا مجو مجو هرگز

He does not know the meaning of love.

او معنی عشق را نمی داند

Never tell him the secret of your heart.

راز دل خود به او مگو هرگز