بازگشت

Because of that letter you gave me and those bitter complaints,

ز آن نامه ای که دادی و زان شکوه های تلخ

my eyes have stayed awake until midnight, remembering you.

تا نیمه شب بیاد تو چشمم نخفته است

O source of my hope, O distant support,

ای مایه امید من ای تکیه گاه دور

never be hurt by what lies hidden in my poetry.

هرگز مرنج از آنچه به شعرم نهفته است

Perhaps I did not have the strength, in silence,

شاید نبوده قدرت آنم که در سکوت

to conceal the feelings of my little heart.

احساس قلب کوچک خود را نهان کنم

Let my song become a teller of secrets.

بگذار تا ترانه من رازگو شود

Let me reveal what I have hidden.

بگذار آنچه را که نهفتم عیان کنم

Whenever I look back upon the past,

تا بر گذشته مینگرم

my own love

عشق خویش را

I remember like a lost sun.

چون آفتاب گمشده می آورم به یاد

I lament a heart that has drowned in blood.

می نالم از دلی که به خون غرقه گشته است

What did this poetry give me but my beloved's hurt?

این شعر غیر رنجش یارم به من چه داد

How can I conceal this pain,

این درد را چگونه توانم نهان کنم

when my heart has so bitterly recoiled from you?

آندم که قلبم از تو بسختی رمیده است

These poems that have wounded your soul

این شعر ها که روح ترا رنج داده است

are the cries of a heart that has suffered anguish.

فریادهای یک دل محنت کشیده است

I spoke of a cage, but what can I say? Before this,

گفتم قفس ولی چه بگویم که پیش از این

I had no knowledge of people's duplicity.

آگاهی از دو رویی مردم مرا نبود

Alas, this alluring world, this player of disguises,

دردا که این جهان فریبای نقشباز

with its glitter and display, at last carried me away.

با جلوه و جلای خود آخر مرا ربود

Now it is I who, weary of the snare of deception and cunning,

اکنون منم که خسته ز دام فریب و مکر

have turned once more toward the corner of the cage.

بار دگر به کنج قفس رو نموده ام

Open the door, for throughout my whole life

بگشای در که در همه دوران عمر خویش

I have never been happy except behind the cage's bars.

جز پشت میله های قفس خوش نبوده ام

Bind my feet once more in chains,

پای مرا دوباره به زنجیرها ببند

so that temptation and deceit may not dislodge me,

تا فتنه و فریب ز جایم نیفکند

so that the iron hand of countless coloured desires

تا دست آهنین هوسهای رنگ رنگ

may not fasten another shackle upon my feet.

بندی دگر دوباره بپایم نیفکند