روزنه‌ای به رنگ

In my night of doubt, leaf of the gaze!

در شب تردید من. برگ نگاه!

Where are you going with the wave of silence?

می‌روی با موج خاموشی کجا؟

My root has drunk the water of awareness:

ریشه‌ام از هوشیاری خورده آب:

where am I, and where the soil of forgetfulness?

من کجا، خاک فراموشی کجا.

Far from the meadow of colors

دور بود از سبزه‌زار رنگ‌ها

was the bed's boat upon the wave of sleep.

زورق بستر فراز موج خواب.

A ray filled the mirror:

پرتویی آیینه را لبریز کرد:

my outline was tinged with sunlight.

طرح من آلوده شد با آفتاب.

A sorrow bent over the river of light:

اندهی خم شد فراز شط نور:

my eye sees me in the water.

چشم من در آب می‌بیند مرا.

The shadow of a fear slipped onto the road and passed.

سایه ترسی به ره لغزید و رفت.

A stream dreams of me.

جویباری خواب می‌بیند مرا.

In the breeze of a slipping, I set out.

در نسیم لغزشی رفتم به راه.

The road forgot the imprint of my foot.

راه. نقش پای من از یاد برد.

My story found no way to the lips:

سرگذشت من به لب‌ها ره نیافت:

the wind carried away a grain of sand the wind had brought.

ریگ باد آورده‌ای را باد برد.