فراتر

You gallop, twin of rebellion!

می‌تازی. همزاد عصیان!

You set out to hunt the stars,

به شکار ستاره‌ها رهسپاری،

your hands brimming with the gleam of bow and arrow.

دستانت از درخشش تیر و کمان سرشار.

Here, where I am,

اینجا که من هستم

the sky hangs out a cluster of galaxies.

آسمان. خوشهه کهکشان می‌آویزد

Where is a longing eye?

کو چشمی آرزومند؟

With fear and fascination, you pick white flowers in the turquoise pool,

با ترس و شیفتگی. در برکه فیروزه گون. گل‌های سپید می کنی

and every moment you watch a black snake, restless flower-picker!

و هر آن. به مار سیاهی می‌نگری. گلچین بی‌تاب!

And here—I tell no fable—

و اینجا- افسانه نمی گویم-

the snake's sting brought the nectar of a flower as a gift.

نیش مار. نوشابه گل ارمغان آورد.

Magic strikes your wakefulness.

بیداری‌ات را جادو می‌زند.

A demon's claw snatches the apple of your garden.

سیب باغ تو را پنجه دیوی می‌رباید.

And—I weave no tale—

و - قصه نمی‌پردازم -

in my orchard, the fruit-laden branch bends.

در باغستان من. شاخ بارور خم می‌شود.

The hands answer with freedom from want.

بی‌نیازی دست‌ها پاسخ می‌دهد.

In your thicket, a deer lifts its head, starts at a sound.

در بیشه تو, آهو سر می کشد. به صدایی می‌رمد.

In my forest, there is no trace of savagery.

در جنگل من. از درندگی نام و نشان نیست..

In the shifting shade of your land, you hear the tale of ‘good and evil.’

در سایه- آفتاب دیارت، قصه «خیر و شر» می‌شنوی.

I hear the unfoldings of blossoms.

من شکفتن‌ها را می‌شنوم.

And the stream passes from beyond time.

و جویبار از آن سوی زمان می‌گذرد.

You are on the road.

تو در راهی.

I have arrived.

من رسیده‌ام.

A sorrow settled in your eyes, tenderhearted traveler!

اندوهی در چشمانت نشست، رهرو نازک‌دل!

There is no long road between us: the trembling of a leaf.

میان ما راه درازی نیست: لرزش یک برگ.