...

The spell of dreams broke: the expanse lay submerged in shadow.

رؤیازدگی شکست: پهنه به سایه فرو بود.

Time was shedding its petals.

زمان پرپر می‌شد.

From the ancient garden, a scent settled upon your eye.

از باغ دیرین. عطری به چشم تو می‌نشست.

We were beside space. The dew of another dawn kept falling.

کنار مکان بودیم. شبنم دیگر سپیده همی بارید.

The bowl of space broke. In the rain of shadows I wept, and rose from the spring of sorrow.

کاسه فضا شکست. در سایه - باران گریستم، و از چشمه غم برآمدم.

The stain of my soul was gone. The world had become another world.

آلایش روانم رفته بود. جهان دیگر شده بود.

I trembled in joy, and shook the beyond with a greeting.

در شادی لرزیدم و آن سو را به درودی لرزاندم.

A smile flowed in the shadow. The fire of shadows caught within me:

لبخند در سایه روان بود. آتش سایه‌ها در من گرفت:

I became a whirlpool of fire.

گرداب آتش شدم.

It was a happy ending: there was no thought.

فرجامی خوش بود: اندیشه نبود.

I saw the sun uprooted.

خورشید را ریشه کن دیدم.

And in a sweet fever, with closed lips, I praised the reaper of light.

و دروگر نور را؛ در تبی شیرین. با لبی فروبسته ستودم.