با مرغ پنهان

I have things to say

حرف‌ها دارم

to you, O bird that sings hidden from sight,

با تو ای مرغی که می‌خوانی نهان از چشم

and opens time with your voice!

و زمان را با صدایت می‌گشایی!

What pain is yours,

چه تو را دردی است

that you cry from your hidden solitude,

کز نهان خلوت خود می‌زنی آوا

and steal life's joy from my hands?

و نشاط زندگی را از کف من می‌ربایی؟

Where are you hidden, O bird?

در کجا هستی نهان ای مرغ!

Beneath the net of wet greenery,

زیر تور سبزه‌های تر

or within the branches of longing?

یا درون شاخه‌های شوق؟

Do you fly over a marsh's green eye,

می‌پری از روی چشم سبز یک مرداب

or wash your wings and feathers beside the spring of perception?

یا که می‌شویی کنار چشمه ادراک بال و پر؟

Wherever you are, tell me.

هرکجا هستی. بگو با من.

There is no enemy's footprint on the road.

روی جاده نقش پایی نیست از دشمن.

Come into the sunlight!

آفتابی شو!

Thunder no longer stamps upon the roof of cloud.

رعد دیگر پا نمی کوبد به بام ابر.

The snake of lightning does not come out of its den.

مار برق از لانه‌اش بیرون نمی‌آید.

And the storm's chain no longer rolls over the desert's body.

و نمی‌غلند دگر زنجیر طوفان برتن صحرا.

The day is silent, it is calm.

روز خاموش است. آرام است..

What else do you fear?

از چه دیگر می‌کنی پروا؟