دوست

He was great,

بزرگ بود

and was of today's people.

و از اهالی امروز بود.

And he was related to all the open horizons,

و با تمام افق‌های باز نسبت داشت

and how well he understood the tone of water and earth.

و لحن آب و زمین را چه خوب می‌فهمید.

His voice

صدایش

was shaped like reality's disheveled sorrow.

به شکل حزن پریشان واقعیت بود.

And his eyelids

و پلک‌هاش

showed the course of the elements' pulse

مسیر نبض عناصر را

to us.

به ما نشان داد.

And his hands

و دست‌هاش

turned the pages of generosity's clear

هوای صاف سخاوت را

air,

ورق زد

and made kindness

و مهربانی را

migrate toward us.

به سمت ما کوچاند.

He was shaped like his own solitude,

به شکل خلوت خود بود

and interpreted his time's most loving curve

و عاشقانه‌ترین انحنای وقت خودش را

for the mirror.

برای آینه تفسیر کرد.

And in the manner of rain, he was full of the freshness of repetition.

و او به شیوه باران پر از طراوت تکرار بود.

And in the style of a tree,

و او به سبک درخت

he spread amid the well-being of light.

میان عافیت نور منتشر می‌شد.

He always called to the childhood of wind.

همیشه کودکی باد را صدا می کرد.

He always tied the thread of conversation

همیشه رشته صحبت را

to water's clasp.

به چفت آب گره می‌زد.

For us, one night,

برای ما. یک شب

he performed the green prostration of affection

سجود سبز محبت را

so plainly

چنان صریح ادا کرد

that we stroked the feeling of the earth's surface,

که ما به عاطفهٌ سطح خاک دست کشیدیم

and grew fresh like the accent of a bucket of water.

و مثل لهجه یک سطل آب تازه شدیم.

And many times we saw

و بارها دیدیم

with how many baskets

که با چقدر سبد

he went to pick a cluster of glad tidings.

برای چیدن یک خوشه بشارت رفت.

But he could not

ولی نشد ۱

sit facing the clarity of doves,

که روبروی وضوح کبوتران بنشیند

and went to the edge of nothing,

و رفت تا لب هیچ

and lay down behind the patience of lights,

و پشت حوصله نورها دراز کشید

and never thought

و هیچ فکر نکرد

how alone, amid the disarray of doors' pronunciation,

که ما میان پریشانی تلفظ درها

to eat an apple,

برای خوردن یک سیب

how alone we remained.

چقدر تنها ماندیم.